کنارت هستم

بیایید بپذیریم که صرف دانستن کافی نیست. با علم به اینکه بسیاری از ما از شنیدن امر و نهی و باید و نباید خسته هم شده‌ایم. در مکتب شناختی مدیریت، ملاک اصلی من، چارچوب راه‌حل است. یعنی بررسی‌ها، نقدها و پیشنهادات اگر امکان اجرایی شدن نداشته باشند، ممکن است جنبه کار چاق‌کنی و منفعت طلبی شخصی بیشتری داشته باشند تا یک مشاوره واقعی. رویکرد بنده، حمایت شناختی - رفتاری است. لذا معتقد هستم از همان ابتدای کار، اجرا و بازخوردگیری در برنامه هفتگی قرار گیرد. تکنیک‌های مقیاس‌پذیری راه‌حل و شروع از کم با رویکرد ناب (Lean) قرار است در این نوع برخورد کمک کننده باشند. سوال مهم بنده این است که آیا می‌توان با گوش کردن به موسیقی، نوازنده ماهری هم شد؟